05-825 Grodzisk Maz. ul. Zielony Rynek 2          tel.: 22 755 51 55, 22 755 55 07, fax: 22 755 60 77          e-mail: sp4grodzisk@home.pl

AKTUALNOŚCI

  Strona główna
  Ważne informacje
  Kronika
  Kalendarz
  Plan lekcji

O SZKOLE

  Historia
  Patron
  Symbole szkolne
  Dyrekcja
  Nauczyciele
  Rada rodziców
  Biblioteka
  Świetlica
  Pedagog
  Dokumenty szkolne
  Napisali o nas
  Inne informacje

UCZNIOWIE

  Klasy, wychowawcy
  Samorząd uczniowski
  Rzecznik Praw Ucznia
  Absolwenci
  Nasze sukcesy
  Egzamin ósmoklasisty
  Bezpieczniczek

NAUKA I ZABAWA

  Przedmioty
  Zajęcia pozalekcyjne
  Wycieczki
  Galeria zdjęć

RÓŻNE

  Grodzisk Maz.
  Ciekawe strony
  Wesoła szkoła
  Archiwum
  Podziękowania
  Rozkład jazdy autobusów

Józefa Joteyko

Józefa Joteyko nie jest dziś osobą powszechnie znaną, nie eksponuje się już jej niewątpliwych dokonań naukowych, nie wydaje prac, z których wiele - chociażby we fragmentach - na to zasługuje. W okresie międzywojennym uznawano ją za osobę o wysokiej pozycji naukowej, a jej nazwisko umieszczano obok nazwisk wybitnych psychologów i pedagogów. Obecnie znana jest tylko wąskiemu gronu specjalistów.

Józefa Franciszka Joteyko (1866-1928), psycholog i pedagog. Od 1908 wykładowca psychologii i kierownik laboratorium psychologii fizjologicznej uniwersytetu w Brukseli. Od 1916 w College de France, 1917-1918 na Sorbonie i na uniwersytecie w Lyonie. W 1919 powróciła do Polski i rozpoczęła pracę jako wykładowca w Państwowym Instytucie Pedagogicznym, od 1925 w Wolnej Wszechnicy Polskiej. W 1926 założyła Polskie Archiwum Psychologii - pierwsze polskie czasopismo psychologiczne. Zajmowała się rozwojem psychicznym i pomiarem inteligencji, prowadziła badania dotyczące pamięci, wrażeń, zmęczenia i znużenia.

A przecież zapamiętano ją również z innej strony. (cytaty pochodzą z książki: Otton Lipkowski "Józefa Joteyko - życie i działalność")

  • Jako dwudziestoletnia studentka odznaczała się wysokim wzrostem i smukłą postacią. Nosiła obszerne ubranie, binokle i kokieteryjnie paliła papierosa. Wszystko to razem czyniło ją podobną do młodego chłopca.
  • Potrzeby jej i wymagania materialne zawsze były skromne. Strój odznaczający się prostotą, który lubiła najbardziej, pozostał jej ulubionym wzorem ubrania do ostatnich lat: kostium angielskiego kroju, szary lub w kolorach ciemnych, kołnierz biały wykładany i krawat - wstążka.
  • Nie lubiła zajęć gospodarskich i nie wykazywała w tym względzie żadnych umiejętności.
  • Kochała i czuła przyrodę. Lubiła podróże i piękne miasta. Znała się na uroku ich murów. Architektura i muzyka przemawiały do niej ze wszystkich sztuk najbardziej.
  • W stosunkach z ludźmi mimo pozornej łatwości w nawiazywaniu kontaktów i ufności była nieśmiała, małomówna, powściągliwa i ostrożna. Wdzięk kobiecy, subtelność i delikatność łączyły się w niej z odwagą, stanowczością i konsekwencją w działaniu.
  • Dominującą cechą jej była ambicja i pracowitość. Jeszcze jako uczennica mawiała, że pragnie badać wszystko, co jest, a potem odkrywać nowe.

A więc nie tylko wielka uczona, której zasług nie można przecenić, ale również skromna, ambitna kobieta, pełna pasji badawczej i uporu w dochodzeniu do celu. Życzliwym okiem spogląda na nas ze swojego portretu, umieszczonego w holu szkoły, jakby chciała powiedzieć: NIE MA RZECZY NIEMOŻLIWYCH, SĄ TYLKO MNIEJ LUB BARDZIEJ TRUDNE.

Przeczytaj fragment monografii Józefy Joteyko

Józefa Joteyko w internecie:


Józefa Joteyko, Maria Grzegorzewska - ich życie i działalność naukowa
Znaczące wydarzenia, wybrane publikacje

Strona Szkoły Podstawowej nr 4 w Grodzisku Maz. Wszystkie prawa zastrzeżone.